Wpływ telitromycyny na ostre zaostrzenia astmy czesc 4

Ten skorygowany model uwzględnia różnicę w liczbie pacjentów zapisanych do ośrodków. Wszystkie średnie dane dotyczące skuteczności są przedstawione jako najmniej kwadratowe, ponieważ wynikają z tego skorygowanego modelu. Poprawę objawów astmy, którą pacjenci zarejestrowali podczas 10-dniowego okresu leczenia, porównywano za pomocą analizy wariancji i analizy kowariancji. Analizy obejmowały średnią zmianę wyniku objawów podczas okresu leczenia (z codziennymi obserwacjami uśrednionymi przez pierwsze 10 dni) i średnią zmianę objawów od linii podstawowej do końca leczenia (z ostatnią obserwacją w porównaniu z obserwacją wyjściową).
Wyniki
Rysunek 1. Rysunek 1. Projekt badania. Podczas początkowej randomizacji 8 z 278 pacjentów zostało błędnie przypisanych do niewłaściwej grupy terapeutycznej i zostali oni usunięci z badania, pozostawiając 270 pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do otrzymywania telitromycyny (134 pacjentów) lub placebo (136 pacjentów).
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów. W badaniu wzięło udział łącznie 278 pacjentów w okresie od stycznia 2003 r. Do marca 2004 r. (Ryc. 1). Wyjściowe cechy demograficzne były dobrze zrównoważone między grupami leczonymi (tabela 1), podobnie jak nasilenie zaostrzeń w zakresie wyjściowej funkcji płuc. W grupie telitromycyny średnia wartość FEV1 wynosiła 67,5% przewidywanej wartości (w porównaniu z 66,9% w grupie placebo), a średni szczytowy przepływ wydechowy wynosił 53,5% wartości przewidywanej (w porównaniu z 56,9% w grupie placebo). ) (Tabela 1). Wartości te odpowiadały kryteriom umiarkowanego do ciężkiego zaostrzenia zalecanego przez Narodowy Program Edukacji i Prewencji Astmy.9 W okresie leczenia pacjenci w obu grupach byli również dobrze dobrani pod względem odsetka otrzymywanych doustnych lub wziewnych kortykosteroidów (przepisane przez badaczy), z 34,1% pacjentów z grupy telitromycyny otrzymujących doustne kortykosteroidy (w porównaniu z 32,6% w grupie placebo) i 83,3% otrzymujących wziewne kortykosteroidy (w porównaniu z 83,7% w grupie placebo), jak również z zastosowaniem krótko działających .-agonistów (średnia 5,5 zaciągnięć dziennie w grupie telitromycyny i 5,5 wdechy na dobę w grupie placebo). Stosunek FEV1: FVC na linii podstawowej wykazywał niedrożność dróg oddechowych zgodną z obecnością astmy (tabela 1).
Skuteczność
Główne wyniki pomiarów
Rycina 2. Rycina 2. Zmiana wyników w objawach od wartości początkowej do zakończenia leczenia (panel A) i średnich wyników podczas leczenia (panel B) w populacji z zamianą na leczenie. Objawy uzyskano z codziennych wizytówek wypełnianych przez pacjentów. Na podstawie danych modelowych obserwowano istotne różnice w leczeniu pomiędzy telitromycyną i placebo zarówno w punktach końcowych, jak i przed leczeniem (różnica średnia, -0,4 punktu, przedział ufności 95%, -0,7 do -0,2; P = 0,002) oraz w średnich wynikach podczas leczenia (średnia różnica, -0,3 punktu, 95% przedział ufności, -0,5 do -0,1; P = 0,004).
Pacjenci z grupą telitromycyny wykazywali istotnie większą poprawę objawów astmy podczas okresu badania niż pacjenci z grupy placebo (ryc. 2)
[przypisy: badania przed oddaniem krwi, kapoplastyka stawu biodrowego cena, centralny rejestr lekarzy ]
[patrz też: centralny rejestr lekarzy, adepend cena, carvetrend ]

0 myśli nt. „Wpływ telitromycyny na ostre zaostrzenia astmy czesc 4