Wpływ oktreotydu na ruchliwość jelit i przerost bakterii w sklerodermii czesc 4

Wyniki wyrażono w częściach na milion. Stosując tę technikę, zauważyliśmy niewielkie różnice w wynikach testu oddechowego u poszczególnych osobników po spożyciu glukozy (dane nieukazane). Testy wodoru w wydychanym powietrzu wykonano przed i po trzech tygodniach leczenia oktreotydem, podskórnie przed snem w dawce 50 .g. W badaniach dotyczących testu oddechowego na oktreotyd oraz w celu oceny objawów opisanych poniżej, nie wprowadzono żadnych zmian w innych lekach pacjentów podczas trzech tygodni leczenia oktreotydem. Wszyscy pacjenci nie mieli odpowiedzi w badaniach innych czynników prokinetycznych i żaden nie przyjmował takich leków w czasie badania. Żaden pacjent nie otrzymał antybiotykoterapii przed lub podczas podawania oktreotydu. Ocena objawów żołądkowo-jelitowych
Pacjenci ze sklerodermą byli oceniani pod kątem odpowiedzi objawowej podczas trzytygodniowego okresu leczenia oktreotydem. Objawy nudności, wzdęcia i bólu brzucha oceniano w skali od 0 do 3 (0 oznacza brak objawów, łagodne objawy nie zakłócające codziennych czynności, 2 umiarkowane objawy zaburzające, ale nie zapobiegające codziennym czynnościom, oraz 3 ciężkie objawy wykonywanie pożądanych codziennych czynności). Wyniki codziennych objawów podsumowano przez siedem dni przed rozpoczęciem leczenia oktreotydem i przez ostatnie siedem dni leczenia, a następnie obliczono średnią dzienną ocenę przed leczeniem i objawami leczenia. Ciężary pacjentów zostały zarejestrowane przed i po zakończeniu terapii. Liczono liczbę epizodów wymiotów i liczbę wypróżnień podczas każdego z dwóch okresów siedmiodniowych.
Analiza statystyczna
Wyniki wyrażono jako średnie . SD. Wyniki ruchliwości i stężenie motyliny w osoczu porównano z użyciem testu t-Studenta dla obserwacji sparowanych i niesparowanych. Rezultaty wodoru oddechowego i wyniki objawów porównano z użyciem testu t-Studenta dla sparowanych obserwacji. Wartość AP 0,05 wskazuje na istotność statystyczną. Wszystkie t-testy były dwustronne.
Wyniki
Wyniki manometryczne żołądka i jelit
Rycina 1. Ryciny 1. Śródstopie manometryczne jelita u normalnego podmiotu i pacjenta ze sklerodermią. U normalnego pacjenta śledzenie wykazuje cykliczny postęp od uspokojenia silnika fazy przez nieregularną aktywność fazy 2 do intensywnej aktywności fazowej fazy 3. Oktreotyd (10 .g) stymulował aktywność fazy 3 jelita, która była jakościowo podobna do spontanicznej działanie w fazie 3. U pacjentki ze sklerodermią z pseudoobstrukturą śledzenie wykazuje brak prawidłowego cyklu migracji, a po oktreotydu (100 .g) aktywność fazy jelitowej jakościowo podobna do aktywności u osób zdrowych.
Nagrania manometryczne u osób zdrowych wykazały propagacyjne wzorce jelitowe podczas postu, przy czym kompleksy 1,5 . 1,0 fazy 3 występowały co trzy godziny (ryc. 1). Natomiast żaden z pacjentów ze sklerodermą, który miał pseudoobrostację i przerost bakterii, nie wykazywał spontanicznej aktywności fazy 3 w fazie dwunastnicy (ryc. 1). Dwóch z pięciu pacjentów ze sklerodermą nie miało spontanicznych skurczów dwunastnicy, u jednego wystąpiły okresowe wybrzuszenia intensywnych, niepowikłanych fazowych skurczów, a dwa miały pośrednie wzory motoryczne składające się z przerywanych impulsów o niskiej amplitudzie nieskoordynowanej aktywności skurczowej
[patrz też: grudnik kraków, enea poznań polna, reks malbork ]

0 myśli nt. „Wpływ oktreotydu na ruchliwość jelit i przerost bakterii w sklerodermii czesc 4