Porównanie fondaparynuksu i enoksaparyny w ostrych zespołach wieńcowych ad 6

Wskaźnik umieralności wśród osób z niewielkim krwawieniem był również wyższy po 30 dniach niż u osób bez krwawień (6,9% vs. 2,8%). Te wyższe wskaźniki zdarzeń związane z krwawieniem utrzymywały się po dostosowaniu do różnych cech klinicznych związanych z krwawieniem. Analizując różnicę pomiędzy grupami pod względem liczby zgonów na koniec badania, stwierdziliśmy, że 41 mniej pacjentów w grupie fondaparynuksu niż w grupie enoksaparyny zmarło po poważnym krwawieniu (38 vs. 79) i że 20 mniej pacjenci z grupy fondaparynuksu zmarli po niewielkim krwawieniu (13 vs. 33). Dlatego prawie cała różnica w śmiertelności między grupami pod koniec badania może być przypisana niższemu współczynnikowi krwawienia za pomocą fondaparynuksu. Bilans korzyści i ryzyka
Zespolenie śmierci, zawał mięśnia sercowego, oporne niedokrwienie lub poważne krwawienie wystąpiło u 7,3% pacjentów w grupie fondaparynuksu, w porównaniu z 9,0% pacjentów w grupie otrzymującej enoksaparynę (współczynnik ryzyka 0,81; przedział ufności 95%, 0,73 do 0,89, P <0,001) po dziewięciu dniach (Tabela 2, oraz Figury 2 i 3 Dodatku Aneks). Ta różnica utrzymywała się do końca badania.
Inne wyniki skuteczności
Stwierdzono znaczące zmniejszenie częstości udarów u fondaparynuksu (1,3 procent, vs. 1,7 procent z enoksaparyną, P = 0,04) na końcu badania. Złożony wynik śmierci, zawału mięśnia sercowego lub udaru był również znacznie zmniejszony w przypadku fondaparynuksu (11,3% w porównaniu z 12,5%, współczynnik ryzyka, 0,89, przedział ufności 95%, 0,82 do 0,97, P = 0,007) (tabela 2 i wykres 2) .
Analizy podgrup
Rycina 3. Rycina 3. Wyniki analiz podgrup skuteczności (podgrupa śmierci, zawał mięśnia sercowego lub opornego na niedokrwienie) (panel A) i bezpieczeństwo (duże krwawienie) (panel B) w dziewięciu dniach. Współczynniki zagrożenia są przedstawione z 95-procentowymi przedziałami ufności. Rozmiary symboli są proporcjonalne do liczby pacjentów w porównaniu. Mediana wartości dla kreatyniny wynosiła 88 mg na decylitr (1,04 mmol na litr). Brak danych dla niektórych pacjentów.
Korzyści i ryzyko były spójne wśród większości podgrup. W związku z tym we wszystkich podgrupach obserwowano zmniejszenie złożonego wyniku śmierci, zawału mięśnia sercowego, opornego niedokrwienia lub dużego krwawienia za pomocą fondaparynuksu w porównaniu z enoksaparyną. Wskaźniki krwawienia były konsekwentnie niższe w przypadku stosowania fondaparynuksu, niezależnie od tego, czy przed randomizacją podawano niefrakcjonowaną heparynę (2,0% w grupie fondaparynuksu w porównaniu z 4,0% w grupie enoksaparyny wśród osób, które nie otrzymywały niefrakcjonowanej heparyny [P <0,001] i 3,0% vs 5,0 procent wśród osób, które otrzymywały niefrakcjonowaną heparynę [P = 0,003]) (Figura 3) lub po randomizacji. Wskaźniki krwawienia były również niższe w przypadku stosowania fondaparynuksu niezależnie od wyjściowego stężenia kreatyniny i niezależnie od obecności lub braku cewnikowania w centrum.
Procedury rewaskularyzacji
Tabela 3
[przypisy: leczenie w czechach, terapia rodzinna łódź, dermatolog od włosów warszawa ]
[przypisy: przeglądarka skierowan, kurniki jasienica, enea wałcz ]

0 myśli nt. „Porównanie fondaparynuksu i enoksaparyny w ostrych zespołach wieńcowych ad 6

  1. może ktoś wie, jak szybko (w dniach) można i należy podjąc rehabilitację u chorego z nadciśnieniem