Choroba sierpowata jako przyczyna martwicy kości głowy kości udowej czesc 4

Osteonekroza pojawiła się w późniejszym okresie życia u pacjentów z genotypem hemoglobiny SC lub S. +. Występowanie martwicy kości
Ryc. 1. Ryc. 1. Prawdopodobieństwo, że martwica kości udowej nie rozwinie się u pacjentów z genotypem hemoglobiny SC, pacjentów z genotypem hemoglobiny SS z .-talasemią i pacjentami z genotypem hemoglobiny SS bez .-talasemii. Hb oznacza hemoglobinę.
Z 1712 pacjentów, a następnie 5274 pacjento-lat, 152 (8,9 procent) miało martwicę kości udowej podczas badania. Szacowany czas do rozpoznania w zależności od wieku u pacjentów z genotypami hemoglobiny SS i SC przedstawiono na rycinie 1. Średni wiek rozpoznania wynosił 28 lat dla pacjentów z genotypem SS hemoglobiny i .-talasemią, 36 lat dla pacjentów z genotypu hemoglobiny SS bez a-talasemii oraz 40 lat dla genotypu hemoglobiny SC.
Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania martwicy kości głowy kości udowej na 100 pacjento-lat. Największą częstość występowania martwicy kości (tab. 3) stwierdziliśmy u pacjentów z genotypem hemoglobiny SS i .-talasemią (wskaźnik skorygowany względem wieku, 4,47 przypadków na 100 pacjento-lat). Testy parowania częstości występowania martwicy kości według genotypu wykazały, że skorygowane wiekiem wskaźniki u pacjentów z genotypem hemoglobiny SS (2,35 przypadków na 100 pacjento-lat) iu pacjentów z genotypem hemoglobiny SC (1,91 przypadków na 100 pacjento-lat) różnił się od tego u pacjentów z genotypem SS i .-talasemią (odpowiednio: p = 0,001 i p = 0,002). Żadne inne porównania genotypów nie były istotne statystycznie, ale mogło to być spowodowane niewielką liczbą pacjentów z genotypami S. + i S.0, które były dostępne do obserwacji.
Aby ustalić, czy istnieją specyficzne dla wieku różnice w częstości występowania martwicy kości według genotypu, zbadaliśmy dwie grupy wiekowe: pacjentów w wieku od 5 do 14 lat i tych, którzy ukończyli 35 lat. Stwierdziliśmy, że częstość występowania martwicy kości w starszej grupie wiekowej była najwyższa wśród pacjentów z genotypem S. + (13,83 przypadków na 100 pacjento-lat). Tempo to różniło się znacznie od tego dla pacjentów z genotypem hemoglobiny SS (P = 0,0002). Częstość występowania martwicy kości w młodszej grupie wiekowej była najwyższa wśród pacjentów z genotypem SS hemoglobiny i .-talasemią oraz pacjentami z genotypem S.0. Nie stwierdzono jednak istotnych różnic w częstości występowania w odniesieniu do genotypu w tej grupie wiekowej.
Obustronna choroba
Obustronna choroba rozwinęła się u 54,2% pacjentów. Wśród genotypów występowało niewielkie zróżnicowanie. Jednak 51 procent przypadków obustronnej choroby wystąpił u pacjentów w wieku poniżej 25 lat.
Objawy i stadium choroby
Prawie połowa pacjentów (47,3%), u których w czasie badania wystąpiła martwica kości nie miała bólu ani ograniczenia ruchu w momencie rozpoznania. Jednak jedna piąta tych pacjentów (21 procent) zgłosiła objawy lub ograniczyła ruch w dotkniętym stawie w późniejszym terminie.
Stopień martwicy kości w badaniu radiologicznym oceniano zgodnie z klasyfikacją Ficat16: uznano, że stwardnienie rozsiane i obszary o nasileniu radiologicznym reprezentują stadium II choroby; odkrycia podpajęczynówkowego pomiotu i poszerzenia przestrzeni stawowej, choroba III stadium; i późne zmiany radiologiczne spłaszczenia epifizą ze stwardnieniem, fragmentacją lub obiema chorobami w stadium IV
[patrz też: carvetrend, ovovita, centralny rejestr lekarzy ]

0 myśli nt. „Choroba sierpowata jako przyczyna martwicy kości głowy kości udowej czesc 4